Działdowo (woj. warmińsko-mazurskie) – odbudowa miasta po I wojnie światowej w polskim stylu narodowym
W 1914 roku Działdowo zostało zniszczone przez wojska rosyjskie. Proces odbudowy przebiegał w dwóch etapach. Pierwszy zainicjowali Niemcy, którzy częściowo odbudowali ratusz oraz znaczną część zabudowy miejskiej. Projekty te, choć często nowoczesne jak na swoje czasy, wpisywały się w historyczny charakter miasta. Drugi etap odbudowy miasta rozpoczął się po przyłączeniu miasta do Polski – 28 czerwca 1919 roku, na mocy traktatu wersalskiego (Działdowo jako jedyne miasto na Mazurach zostało bez plebiscytu przyznane II Rzeczypospolitej).
Odbudowa prowadzona w okresie międzywojennym nadała miastu nowe, polskie oblicze. Najważniejsze zabytki – ratusz i kościół – odtworzono w „stylu narodowym” („stylu polskim”). Ratusz w 1922 roku odzyskał wieżę, a dodatkowo wzbogacono go o neorenesansowe szczyty oraz nowe wejście boczne z balkonem i kolumnami.
XIV-wieczny kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego odbudowano w latach 1927–1930, nadając mu formy neobarokowe, które podkreślały jego rolę jako symbolu polskiej obecności w mieście.
Na zdjęciu współczesnym zwraca uwagę obniżenie spływów nad bramą aneksu oraz brak sterczyn.
W centrum niemiecki projekt nowych kamienic z roku 1919.
